Kunst Café

Aankondiging 3e Kunstcafé-avond in 2019:

Onderwerp: Nicolaes Maes

Datum: 25 oktober 2019

Spreker : mevr Faber. Nadere info volgt.

Het Kunstcafé vindt plaats in Café Gieling  Weesperstraat  82   1398 XZ Muiden. 

Entree voor niet leden € 5.-   Inclusief koffie of  thee.  Inloop vanaf 19.30 uur en de aanvang van de lezing is 20.00 uur. Tevens is er een mogelijkheid om vooraf aan de lezing om 18.00 uur een speciaal “kunstmenu” te gebruiken, in het restaurant . Als u daaraan mee wilt doen dit svp vermelden bij reservering. Reserveren voor de lezing met vermelding aantal personen bij: 

info@rietblum.nl

Hartelijke Groet    Kunstcafé commissie
www.kunstcollectiefmuiden-muiderberg.nl

2e Kunstcafé-avond


Over deze avond

Krzysztof Dobrowolski-Onclin van bureau Boeiend is een kunsthistoricus die al enige jaren lezingen verzorgt voor het Kunstcafé. Als begaafd didacticus die naast lezingen ook kunstreizen organiseert, weet hij het publiek iedere keer te boeien met de meest uiteenlopende onderwerpen. Dit keer sprak hij over het werk van de bekende Nederlandse fotograaf Erwin Olaf voor wie ter gelegenheid van zijn 60ste verjaardag in het Gemeentemuseum en Fotomuseum Den Haag een dubbeltentoonstelling is georganiseerd (16 februari 2019 t/m 12 mei 2019) .


Uit onze rijke lezingengeschiedenis: De Caravagisten

Vrijdagavond 1 februari 2019 organiseerde het Kunstcollectief Muiden/Muiderberg  in haar serie kunstcafé een lezing over:

Caravagisten, Caravaggio en kopieën.

De lezing werd gegeven door Otto Nelemans, kunsthistoricus, die al jaren onderzoek doet naar de Utrechtse Caravagisten. N.a.v. de huidige expositie in  Utrecht over ‘Utrecht, Caravaggio en Europa’ is hij uitgenodigd om zijn spannende verhaal te vertellen over de problematiek rond het schilderij ‘De gevangenname van Christus’, een schilderij met meerdere versies en toeschrijvingen. O.a. aan Gerard van Honthorst, een Utrechtse Caravaggist. Hierdoor zal blijken dat het niet eenvoudig is om een Caravaggist te onderscheiden van een echte Caravaggio.

lezingen in 2018:

5 oktober 2018 – “Escher” .

De kunstenaar Maurits Cornelis Escher spreekt nog altijd sterk tot de verbeelding. De tentoonstelling “Escher op reis” in het Fries Museum in Eschers geboorteplaats Leeuwarden overtreft alle verwachtingen en is nog tot en met 28 oktober te zien. Escher staat bekend om zijn grafische werk waarin hij speelt met wiskundige principes en bijna betoverende voorstellingen waar men uren naar kan kijken. Deze wonderbaarlijke afbeeldingen zorgden ervoor dat Escher vanaf de jaren zestig werd gezien als een belangrijke invloed op de populaire cultuur. Diverse modeontwerpers en filmmakers hebben zich door de kunstenaar laten inspireren.

Tijdens de lezing nam kunsthistorica Diana Kostman ons mee langs het oeuvre en leven van Escher vanaf zijn vroege periode onder invloed van zijn leermeester Samuel Jessurun de Mesquita, via zijn Europese reizen waar hij geïnspireerd werd door het Italiaanse landschap en Moorse decoraties tot aan zijn latere op de natuur geïnspireerde werken die hij in Baarn maakte. Zij ging ook in op de invloed van Escher op de moderne kunst en populaire cultuur.

Op 9 maart 2018

Werd onze eerste lezing van dit jaar gehouden door Krzyzstof van “Bureau Boeiend”
onderwerp was: Pyke Koch

Het Centraal Museum in Utrecht biedt nu een uitgelezen kans om de machtig interessante kunst van Pyke Koch in een overzichtstentoonstelling te bekijken. Pieter Frans Christiaan Koch (1901-1991) was een van de meest begaafde twintigste-eeuwse Nederlandse schilders, maar wel een met een omstreden hang naar het nationaalsocialisme. En dat zie je in een deel van zijn werk zeker terug.

Koch kwam in 1920 naar Utrecht om rechten te studeren, maar brak de opleiding kort voor voltooiing af om kunstenaar te worden. Zijn eerste schreden in de schilderkunst waren geïnspireerd door het surrealisme en dada. Al snel daarna bekwaamde hij zich in figuratieve en zeer exacte composities, vaak met een nogal geheimzinnige of zelfs dreigende lading. Zo hangt er op een nachtelijk tafereel met een openbaar urinoir een op zijn minst beladen sfeer.

Politiek gemotiveerd zijn een zelfportret met zwarte band uit 1937 en een portret van zijn vrouw (zie afbeelding). Verder zien we schilderijen met zijn idool, de actrice Asta Nielsen en verstilde taferelen die, zoals Koch zei ‘wel mogelijk maar niet waarschijnlijk zijn’. Het is een rijke lezing waarin de kunst van Koch is aangevuld met werk van zijn tijdgenoten.